مراقبت از مریض بلادرنگ پس از اتمام عمل جراحی بطور معمول درجایی در داخل اتاق عمل به اسم اتاق ریکاوری انجام می شود تا مریض کاملا بهوش بیاید و به بخش جراحی برده شود. این مراقبت در بواسطه پرستار، تکنسین اتاق عمل و بخصوص تکنسین هوشبری انجام می شود. با توجه به مهم بودن این مورد دستورات و نکاتی در این مورد جمع آوری شده است که در این بخش به یکی از آنها که در یکی از بیمارستان های کشور مورد استفاده قرار می گیرد اشاره می گردد:
- ازآماده وسالم بودن وسایل از قبیل پالس اکسی متری ، دستگاه فشارخون ، مانومتراکسیژن و ساکشن اطمینان حاصل کنید.
- پس ازورود بیمار به ریکاوری،گزارش کامل وضعیت او را از پزشک بیهوشی یا پرستار انتقال دهنده دریافت کنید.
- بسته به نوع عمل ، سرتخت را۳۰درجه بالا آورده ودرصورت عدم مشکل درمهره های گردنی ، درصورت امکان پوزیشن ریکاوری بدهید. (بیماررادروضعیت پهلو قرار دهید و با گذاشتن دست روی پیشانی مددجو ،سر او را به عقب بکشید و چانه را به سمت بالا بیاورید).
- نرده های کنارتخت بیماررا بالا بیاورید.
- درصورت بروز دیسترس تنفسی ،علاوه بر وضعیت ریکاوری Air way را باقی بگذارید (بیمارمعمولاً با آن وارد ریکاوری میشود).
- بیماررابه دستگاه مانیتورینگ قلبی و پالس اکسی متری وصل کنید و اکسیژن تراپی با ماسک را شروع کنید.
- رنگ پوست ومخاط دهان ، لب ها و ناخن ها و لاله گوش را از نظرکبودی کنترل کنید.
- سرمها را راه اندازی کرده وداروهای دستورداده شده (داروهای مسکن ومخدر) راتجویزکنید.
- محل پانسمان و درن ها را ازنظرخونریزی غیرطبیعی کنترل کنید.
- علائم حیاتی راکنترل کرده و در برگه گزارش بعد از عمل در ریکاوری ثبت کنید. کنترل بیمار در ریکاوری تا ثابت شدن وضعیت وعلائم حیاتی وی باید حداقل هر ۱۰تا ۱۵دقیقه انجام وثبت شود، ودر صورت وخامت حال وی این تکرار بیشتر می شود .
- درصورت بیقراری مددجو نکات امنیتی بخصوص درمورد خطرسقوط از تخت رارعایت کنید.
- درصورت داشتن گچ و بانداژ محکم ؛ سیستم عصبی عروقی ناحیه را کنترل کنید.
- کلیه موارد غیرطبیعی را ثبت کرده و به جراح یا پزشک بیهوشی گزارش دهید.
- برگه بعد از عمل را تکمیل وضمیمه پرونده نمائید.
- پس ازاجازه ترخیص توسط متخصص بیهوشی ، هماهنگی های لازم راانجام دهید.
- هنگام تحویل بیماربه پرستاربخش ، شرح کامل وکوتاه ازوضعیت بیماربه پرستاربخش بدهید.
- همزمان باتحویل بیمارپرونده وی را نیز تحویل پرستار بخش دهید.
نکته مهم: هرگزدرریکاوری بیماررا ترک نکنید.
ﭘﻴﺮ ﮔﻔﺖ: ﺑﺮاﻱ ﺟﺒﺮاﻥ ﺳﺨﻨﺖ ﺩﻭﻛﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ اﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﻲ ﻛﻪ اﻭﻟﻲ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ اﺯ ﺩﻭﻣﻲ اﺳﺖ.
ﺟﻮاﻥ ﺑﺎﺷﻮﻕ ﺩﺭﺧﻮاﺳﺖ ﻛﺮﺩ ﻛﻪ ﺭاﻩ ﺣﻞ ﺭا ﺑﺮاﻳﺶ ﺷﺮﺡ ﺩﻫﺪ.
ﭘﻴﺮ ﺧﺮﺩﻣﻨﺪ ﮔﻔﺖ : اﻣﺸﺐ ﺑﺎﻟﺸﻲ اﺯ ﭘﺮ ﺑﺮﺩاﺷﺘﻪ ﻭﮔﻮﺷﻪ ﺁﻥ ﺭا ﺳﻮﺭاﺥ ﻛﻦ. ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻛﻮﭼﻪ ﻫﺎ ﻭﻣﺤﻼﺕ ﺑﺮﻭ ﻭﭘﺸﺖ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺧﺎﻧﻪ اﻱ ﻳﻚ ﭘﺮ ﺑﮕﺬاﺭ ﺗﺎ ﭘﺮﻫﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻮﺩ. ﻫﺮﻭﻗﺖ اﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺭا ﻛﺮﺩﻱ ﻧﺰﺩ ﻣﻦ ﺑﻴﺎ ﺗﺎ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻭﻡ ﺭا ﺑﮕﻮﻳﻢ.
ﺟﻮاﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻥ ﺷﺐ ﺭا ﺑﻪ ﻛﺎﺭﻱ ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺷﺪ. اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ اﺯ ﺳﺮﻣﺎﻱ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﻳﺦ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﻲ ﺑﺎﺯﻫﻢ اﺩاﻣﻪ ﺩادﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻃﻠﻮﻉ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻛﺎﺭﺵ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ.
ﺑﺎﺳﺮﻋﺖ ﻧﺰﺩ ﭘﻴﺮ ﺭﻓﺖ. ﻭﺑﺎ ﺧﻮﺷﻨﻮﺩﻱ ﮔﻔﺖ : ﻣﺮﺣﻠﻪ اﻭﻝ ﺑﺎ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ. ﺣﺎﻻ ﭼﻪ ﻛﺎﺭ ﻛﻨﻢ?
ﭘﻴﺮ ﮔﻔﺖ ﺣﺎﻻ ﺑﺮﮔﺮﺩ ﻭﺗﻤﺎﻡ ﭘﺮﻫﺎ ﺭا ﺟﻤﻊ ﻛﻦ ﺗﺎ ﺑﺎﻟﺶ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ اﻭﻟﺶ ﺑﺮﮔﺮﺩﺩ.!!!!!
اﻭ ﺑﺎﺳﺮاﺳﻴﻤﮕﻲ ﮔﻔﺖ :اﻣﺎ اﻳﻦ ﻏﻴﺮ ﻣﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ اﺯ ﭘﺮﻫﺎ ﺭا ﺑﺎﺩ ﭘﺮاﻛﻨﺪﻩ ﻛﺮﺩﻩ.ﻭﻫﺮﭼﻘﺪﺭ ﺗﻼﺵ ﻛﻨﻢ ﺑﺎﻟﺶ ﻣﺜﻞ اﻭﻟﺶ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﺩ.
ﭘﻴﺮ ﮔﻔﺖ ; ﺩﺭﺳﺖ اﺳﺖ ﻛﻠﻤﺎﺗﻲ ﻛﻪ اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ﻣﺜﻞ,ﭘﺮﻫﺎﻳﻲ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﺑﺎﺩ اﺳﺖ. ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺩﻫﺎﻧﺖ ﺑﺎﺯ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﮔﺸﺖ.
سعی کنید دستِ خداوند را در همه جا ببینید و همه چیز را ابزاری برای یادگیری بدانید. این شاملِ تمام موقعیت های خوب و بد می شود. هنگامی که در حالتِ یادگیری باشیم، همیشه مسرور خواهیم بود زیرا این منش را خواهیم داشت که خداوند همراه ماست و به ما می آموزد که چگونه از هر نظر سالکانِ بهتری باشیم.
توسط: درگیر ولی پرامید
سلام خانم دکتر بنده هم مبتلا به نورو هستم
فقط می خواستم بدونم این بیماری تا چه زمانی رشد میکنه و به فعالیت خودش ادامه میده در واقع اوج پیشرفتش کیه و از چه زمانی یا چه سنی به بعد رشدش کمتر میشه؟
یکی از آرزوهام پیدا شدن راه درمان اینه بیماریه.
به امید آن روز که مطئمنا با امید به خدا و دعاهای ما میتونه نزدیک و نزدیکتر بشه
پس دست از دعاکردن بر ندارید و ناامید نباشید دوستان
پاسخ: سلام دوست عزیز پر امید. دقیقا مشخص نیست و نمی توان جواب قاطعی داد. امیدواری بهترین ابزار است. توکل به خدا. علم پزشکی به سرعت در حال پیشرفت است و ان شالله در این مورد هم موفقیت های علمی به دست می آید.
Scientists don't know how to prevent neurofibromas from growing
دانشمندان نمی دانند چگونه می تواند از رشد نوروفیبروماتوز پیشگیری کنند

توسط: نسترن
سلام ، من ادیولوژیستم
ما تو کتابها مون یه چیزهای مختصری در مورد نوروفیبروماتوز خوندیم و لکه های شیر قهوه ای. هیچوقت نمیدونستم کجای بدن باید دنبال این لکه ها گشت . اطلاعاتم در مورد این بیماری خیلی کمه گرچه باید بیشتر بدونم .
چند تا سوال دارم:
نوروفیبروماتوزیس با شوانوم وستیبولار فرق میکنه؟
اندازه لکه های پوستی به مرور زمان تغییر میکنه؟
اصلا آیا ارتباطی بین اندازه و تعداد لکه ها با شدت بیماری وجود داره ؟
تو وب تون بعضی ها گفته بودن روی بدنشون دمل وجود داره . آیا درد هم دارن؟
این بیماری چه تاثیری بر شنوایی داره؟ فکر کنم عصب رو در گیر می کنه. من تا حالا این بیماران رو ندیدم.
موقع تست شنوایی در یه همچین بیماری باید دنبال چی باشم؟
شکل لکه ها چه فرقی با بیماری پیسی داره؟
http://www.audiologist.blogfa.com
سلام نسترن عزیز. پاسخ به سوال های شما داده می شود.