راستش هر کاری کردم نتونستم از کنار این قضیه بی تفاوت رد بشم . آخه اون کسی که در رابطش میخوام بگم یه کارایی کرده که نمی دونم در عالم برزخ و قیامت چگونه می خواهد جوابگوی کاراش باشه
ملک عبدالله ، کسی که چند بار آمریکا و اسرائیل رو تحریک کرد به ایران حمله کنند و به دیوید پترائوس گفته بود «سر افعی را قطع کنید».
سفیر عربستان در واشنگتن، عادل الجبیر، از توصیههای مکرّرِ ملک عبدالله به امریکا دربارهٔ حملهٔ نظامی به ایران و متوقف کردن برنامه هستهای این کشور یاد کرده است.![]()
کسی که با جورج بوش آدمکش ، شیشه مشروب به هم کوبیدند و نوشیدند و رقصیدند.
کسی که دستش به صورت مستقیم و غیر مستقیم به خون صدها هزار شیعه و غیر شیعه آغشته است و دلارهای نفتی وی داعش و النصره و وهابی و ریگی و القاعده و .... ایجاد کرد و انسان ها ی بی گناه و نابود کرد.![]()
کسی که حتی به شیعیان کشور خودش نیز رحم نکرد.
کسی که انسان ها و خصوصا زنان در کشورش از کمترین امکانات اجتماعی مثل رانندگی کردن و رای دادن محروم بودند و خودش دم از حقوق بشر می زد.
![]()
کسی که خیلی کارا کرد که امام زمان را در چشم جهانیان فردی وحشتناک معرفی کنه ولی در نهایت از چهره خودش نفرت منتشر شد.
ولی باید بگم آقای ملک عبدالله تو و امثال تو رفتنی هستید ولی امام زمان ما که به وعده الهی ظهور خواهد کرد همچنان دستش بالای سر شیعیان و انسان های آزاده است.
اللهم عجل لولیک الفرج
به درک رفت سگ پیر ، ملک عبدالله ناز شصت ملک الموت ، بگو ایوالله
ای خدا فرصت دیدار بده تا امسال من ببینم فرج منتقم ثارالله
بعد از شکست ایران برابر عراق جو بسیار بدی در رختکن ایران حاکم بود و بازیکنان جوان تیم با چهره هایی اشک آلود و مایوس به زمین خیره شده بودند و حسرت از حذف از جام ملت های را می خوردند. |
|
به گزارش "ورزش سه"، سردار آزمون، پورعلی گنجی بازیکنانی بودند که در پایان بازی به شدت گریه می کردند اما اشک های وحید امیری بیش از سایرین به چشم می آمد. بازیکنی که پنالتی آخر را خراب کرد و عامل اصلی حذف تیم ملی از جام ملت ها به حساب می آمد.
اما نکته جالب این بود دلداری های جواد نکونام و آندو تیموریان 2بازیکن با تجربه تیم ملی به امیری بود. آنها از مهاجم تیم ملی می خواستند که اتفاق های بازی را فراموش کند و به فکر آینده باشد.
|









در جامعه شناسی ورزش کارکردهای مختلفی برای ورزش و از جمله فوتبال قائلند اساسا ورزش های تیمی مانند فوتبال شعاع اثرگذاری گسترده ای بر جامعه و افراد آن دارند از یکسو سوپاپی برای تخلیه هیجانات منفی جوانان و نوجوانان بوده و از سوی دیگر زمینه ای برای ایجاد انسجام و یکپارچگی ملی است چرا که این تیم بعنوان نماینده یک دولت - ملت با شناسنامه واحدی پا بر عرصه رقابت جهانی می گذارد در شرایطی که باید از حداکثر ظرفیت چنین فرصت های ایجاد نشاط عمومی حداکثر بهره مندی می شد تبدیل به یک تراژدی اسفناکی شد که مدتها اثار و پیامدهای منفی آن براحتی فراموش نشده و کما کان به احساس بیگانگی نوجوانان و جوانان را با ورزش ملی را رقم خواهد زد. سوا از محتوا و شکل بازی ( گرچه خیلی صحبت ها می توان در این زمبنه ارائه کرد اما صلاح بر اسن است که اهل فن در این زمینه قلم بزنند و ما خود را شایسته این جایگاه نمی دانیم ) نقش برجسته رسانه ملی در پوشش و اطلاع رسانی از دوجهت قابل بررسی است یک وجه این نگاه چگونگی اطلاع رسانی بود رسانه ملی بقول طرفداران مطالعات فرهنگی ورزش فوتبال را که اساسا یک ورزش مردانه است با اضمحلال و تلاشی جنسیتی و سنی تبدیل به یک ورزش همه سنی و همه جنسی کرده است یعنی هم محبوب مردان و جنس مذکر است و هم محبوب زنان و دختران البته هم مخاطبینی در بین کودکان دارد و هم بین علاقمندانی بین سالمندان . لذا در برد و باخت تیم ملی هم همه این افراد از کودک و نوجوان تا جوان و سالمند آسیب می بینند و مطلب دیگر دامن زدن به این همه التهابات و هیجان سازی است ایا نمی شد خیلی عادی از کنار این بازی ولو بین المللی می گذشتیم و به یک دغدغه ملی تبدیلش نمی کردیم آیا درصورت وجود گزینه های دیگر ( اهمیت دادن به بازی های دیگر و پرداخت نه چندان فرسایشی به اهمیت این بازی توسعه اوقات فراغت نوجوانان و جوانان نه لزوما از طریق فوتبال بلکه امور دیگر) سطح انتظارات عمومی از عملکرد تیم ملی اینقدر بالا می بود ؟ بالاخره هیجان سازی همانند همه عناصر اجتماعی دارای کارکردهای مثبت است و هم کارکردهای منفی . و خدا می داند اثار هیجانی این باخت ناراحت کننده بر روح و روان فردی و اجتماعی چقدر تاثیر خواهد داشت برخورد جهت دار رسانه ملی که البته سناریوی همیشگی هم هست گویا دست بردار این موضوع هم نیست کاش برخورد این رسانه با بازی جام آسیا همانند هر اتفاق دیگر کاملا بیطرفانه می بود تا اینقدر توقعات ملی را از یک تیم ضعیف فعلی اینقدر بالا نمی برد بالاخره توقعات فزاینده و صعودی پیامد ناخودآگاه تخریبی و فرسایشی هم دارد نمونه اش احساس ناراحتی و دلمردگی در جامعه است ولو اینکه اثار این باخت و به تبع آن ناراحتی عمومی کوتاه مدت و چند روزه هم باشد . همه ما چون درگیر هیجانات رسانه ای شدیم دوست داشیم تیم ملی برنده تیم باشد اما با توجه به عملکرد ضعیف تیم ملی فوتبال در بازی های قبلی و تکنیک و تاکتیک بهتر تیم مقابل (عراق ) اگر قدری عاقلانه و منصفانه نگاه کنیم انصافا برد حق عراقی ها بود چون نظم و انضباط تیمی بمراتب بهتری از ما داشتند و این دقیقا بازتاکیدی است بر اینکه مدیریت علمی تعیین کننده سرنوشت تیم است نه اینکه دنبال بهانه بگردیم و گناه باخت را طبق قاعده باخت های همیشگی باه گردن این و آن و داور و گرمای هوا و شرجی بودن هوای استرالیا بندازیم به زعم بنده مادامیکه برخورد علمی و بدور از هیاهو با برد و باخت های ورزشی نشود این سناریو تکرار خواهد شد فراز و نشیب بازی ها و اینکه قابل پیش بینی نیست بر سبیل هیچ منطقی راست نیست و این نه به ماهیت این بازی بلکه به کنشگران آن یعنی تیم و کادر مدیریتی و بازیکنان آن بر می گردد فراموش نکنیم زمانی این پیش بینی سخت و دشوار است که رقیب تیم قوی باشد و شرایط بازی و قدرت مصاف دو تیم مقابل بالسویه باشد عملکرد قوی و منطقی تیم ملی عراق که در شرایط بحرانی و جنگ زده بسر می برد و کلیت جامعه در یک شرایط سیاسی پر التهاب بسر برده و شاهد جنگ های داخلی و قومی و حملات داعش شده است اما تیم فرستاده شده به جام اسیایی اینقدر با ذکاوت بازی ارائه می دهد و از همان دقایق اول افسار بازی را با مدیریت عالی بدست می گیرند به تحلیل نیاز دارد نیار به تحلیل وانشناسی جمعی و تیمی و متقابلا باید تحلیل ها را به جهت سمت و سو دارد که براستی چرا در ضربات پنالتی وجود داروازه بان تیم ملی ایران (حقیقی ) با نبودش فرقی نمی کرد نیاییم باخت را به اخراج یک بازیکن و 10 نفره شدن تیم ملی نسبت دهیم گرچه ما منکر تاثیر بار روانی این اخراج نیستیم اما منطق حکم می کند به همه عوامل و شرایط نگاه کنیم و دچار " جزئی نگری و تقلیل گرایی روش شناختی " نشویم نیاییم عملکرد باخت تیم ملی را به اخراج یک بازیکن توسط داور و یا عملکرد کی روش مربی و مسائل کم اهمیت دیگر نسبت دهیم تا کی باید با طرح بهانه های مختلف ناکارامدی سیستمی یک تیم را پشت بهانه های بی مورد و غیر منطقی پنهان کنیم .
و بلاخره طرح یک سوال مهم :
براستی چه کسی پاسخگوی سرکوب احساسات پاک نوجوانان و جوانان کشور باید باشد که فارغ از هر نوع اسباب فراغتی تنها دغدغه شان با دربی های بین المللی است ؟ چه کسی باید تاوان افسردگی ها و راهی بیمارستان شدنی های نوجوانان و جوانان این مرز بوم باشد که تنها دلگرمی شان پایان تراژیک و زودهنگام بازی های تیم ملی در استرالیا است و تیم ملی ؟ فدراسیون فوتبال ؟ مسئولین وزارت ورزش و ...؟ دریغ از احساس اندک مسئولیت مدنی در مسئولین ورزش صد افسوس نه محاکمه ای نه پیگردی و نه ... !
سرمربی تیم ملی فوتبال ایران گفت:نمیخواهم صحبت کنم برای اینکه اگر بخواهم این کار را انجام دهم باید به 34 سال مربیگریام پایان دهم.
به گزارش سایت خبری جیبامز، کارلوس کیروش بعد از شکست تیم ملی ایران در ضربات پنالتی مقابل عراق و حذف از مرحله یک چهارم نهایی جام ملتهای آسیا گفت: راجع به این مطلب نمیخواهم صحبت کنم برای اینکه اگر بخواهم این کار را انجام دهم باید به 34 سال مربیگریم پایان دهم که این کار منصفانه نیست. وقتی در بازی اول صحبت از داوری کردم قصد بی احترامی نداشتم و فقط به سلامت بازیکنان تاکید کردم که داور باید توجه داشته باشد به سلامتی بازیکنان من. وقتی دروازه بان پولادی را هول داد چه کسی باید کارت بگیرد؟ بیشتر صحبت نمیکنم چون محروم میشوم. به بازیکنان عراق و خودم تبریک میگویم.
وی در پاسخ به سوالی در مورد اینکه شما یکی از بهترین مربیان ایرانی هستید و مردم همچنان شما را دوست دارند، افزود: از شما کمال تشکر را دارم.
سرمربی تیم ملی فوتبال ایران در ادامه در مورد اینکه چه نظری در مورد ضربات پنالتی در مسابقات حذفی دارد و آیا پنالتی را بهترین راه برای مشخص شدن نتیجه میداند اظهار داشت: شما میتوانید تصور کنید اکنون چه حسی دارم؟ نمیتوانم تمام حسم را بگویم به تیم ملی عراق تبریک میگویم به هواداران و بازیکنان ایران هم تبریک میگویم چرا که میدانید امسال چه اتفاقی افتاد.با کمال احترامی که برای مردم ایران دارم از مقامات آسیا میخواهم اتفاقات امروز را بررسی کنند تا مشخص شود امشب چه شده است اگر من امروز بگویم چه شده است مثل بازی با بحرین که من را مورد اتهام قرار دادند که به داور توهین کرده ام و محروم شدم برخورد می شود اما اگر بگویم امشب چه شده است من را مادم العمر محروم میکنند بازهم به عراق میگویم که برایشان بهترینها را آرزو دادم برای تمام بازیکنان شجاع ایرانی که عملکرد خوبی در طول 120 دقیقه داشتند بهترین تشکرها را بیان میکنم.
کیروش در پاسخ به این سوال که با توجه به شکست تلخ امشب و با توجه به قضاوت بد داور چه نظری در مورد آینده دارید گفت: در فوتبال بدون حال آینده نیست. قلب ما شکسته و آکنده از دردی هستیم که امشب اتفاق افتاد در جام جهانی همه دیدند مقابل آرژانتین با ناداوری صعود نکردیم. از شهر کوچکی در بیابان آمدم شما بگویید چطور این داور را انتخاب کردند که یک پرونده با من در بازی با بحرین دارد و من را محروم کردند. بازیکنانم روحیه جندنگی دارند و آنها و هواداران تا ابد در قلب من هستند به خاطر حمایتها و روح بزرگی که دارند.
وی در مورد آینده کاریاش در تیم ملی ایران و اینکه قبل از جام ملتهای آسیا گفته بود اگر به فینال نروند شرایط برایش سخت میشود عنوان کرد: واقعا نمیدانم برخی اوقات در فوتبال در کار مربیگری به جایی میرسید که نگاه میکنی آیا منطقی است شغلم را تغییر دهم یا نه واقعا هیچ چیز نمیدانم. بازهم به عراق تبریک میگویم.
سرمربی تیم ملی ایران در ادامه خاطرنشان کرد: خسته نمیشوم از اینکه بگویم چگونه این داور را انتخاب کردند اگر لازم باشد زانو میزنم در چمن و از کنفدراسیون آسیا سوال میکنم این چه انتخابی بود آیا ویلیامز امشب راحت میخوابد؟ با کمال احترام سوال میکنم و این یک سوال است که اگر لازم باشد زانو میزنم و آن را میپرسم.
وی افزود: در صحبتهای قبلی گفتم خیلی نارحتیم اما به عراق به خاطر صعود به مرحله بعد تبریک میگویم به بازیکنانم هم خسته نباشید میگویم از شما عذرخواهی میکنم که نمیتوانم بیشتر صحبت کنم چرا که در اینصورت باید شغلم را کنار بگذارم اما اکنون جوان هستم و میخواهم به کارم ادامه دهم.