بیشتر کودکان در سنین پیش از دبستان و حدود 4 تا 6 سالگی، گرایش و تمایل جنسی به پدر یا مادر از جنس مخالف خود دارند و سعی می کنند خود را به او نزدیک کنند. پسرها به مادرشان علاقمند می شوند و تا می توانند خود را به او نزدیک می کنند و از سوی دیگر پدر را رقیب خود می دانند و تلاش می کنند تا او را به نوعی از میدان به در کنند. دختران هم تمام تلاششان را برای جلب توجه پدرشان می کنند و به مادرشان حسودی می کنند.
برای آشنایی بیشتر با این نوع رفتارها در بچه ها و چگونگی برخورد با آن، به ادامه مطلب بروید.

گاه با کودکانی برخورد می کنیم که منزوی و گوشه گیر هستند و کمتر تمایل دارند با دیگران رابطه برقرار کنند. این کودکان ممکن است به دلیل اضطرابی که نسبت به ارتباط با بچه های دیگر دارند، در مقابل رفتن به مهد کودک و یا مدرسه هم مقاومت نشان دهند و یا حاضر نشوند با بچه های دیگر بازی کنند و ترجیح می دهند بیشتر با پدر و مادرشان باشند.
اگر این کودکان را به حال خود رها کنیم، مشکلشان خود به خود حل نمی شوند و می تواند مسائل دیگری از جمله کاهش اعتماد به نفس را نیز برای کودک ایجاد کند، پس لازم است برای رفع آن اقداماتی صورت بگیرد که در ادامه به آنها می پردازیم.
اگر کودک شما منزوی و غیر اجتماعی است توصیه های زیر می تواند کمکتان کند:
ادامه مطلب

حرص همان عشق خودشیفته است. درونی خالی که میباید از عشق پر شود. میل به تملک و درونفکنی است. همچون نوزادی که میخواهد پستان مادر را ببلعد، در حرص نیز فرد با ترس و ناایمنی از وجود خالی و نیازمند خود، میخواهد وجود خود را از عشق پر کند. میخواهد و میخواهد و هیچچیز بهجز میخواهد، در آن لحظه، سرش نمیشود و کاری به امکانپذیری و امکانناپذیری ندارد. گُشنه است و ناایمن و خالی و میباید پر شود. بدبین و وسواسی و کور است. خشن و تشنه است. خشک و نا منعطف است. در یککلام در زجر و رنج است: درد تشنگی، وجود خالی، رنج دوری از یار، و زجر کوری و بدبینی و وسواس و خشکی و خشونت. اینها همه مشخصههای عشق ناسالم، که بهتر است بگوییم عشق ناپخته است.
اگر فرد نوزاد و کودک باشد و بهرهمند از والدین سالم، نیازش به عشق پُر میشود، تشنگیاش سیراب، گشتگیاش مرتفع، و نوازشش پایدار میماند و اغماض در برابر کوری و خشونتش بهواسطه مدارا و مروت والدین، دریافت عشق را مستدام میکند. آنگاه در فرایند پُرشدن از عشق، از ناایمنی و وسواس و کوری و خشونت خود نمیهراسد و به آن نزدیک میشود، آن را تجربه میکند و میشناسد. و از عشقی که نوش جانش میشود تغذیه میکند و خود را میسازد، روانش را میپردازد و میآراید و بدل به آدمی سالم و پایدار میشود و مزه مهری که دیده است را به شعف عشق و شفقتی که میدهد میآراید. ظرفیت مییابد تا بیمهری را تحمل کند و از درون عشق بزاید و وجود خالی دیگری را پُر کند و سینرجی عشق تولید نماید.
ما اگر این وجود خالی، از والدینی با مشخصات یادشده بیبهره باشد، که کم و یا بیش اینچنین میشود، وجودش را سراسر حرص میگیرد. حرصی که در سایه تجربه بیمهری در درون روان بیشتر تولید میشود، یعنی تشنگی+ خشم+ ترس. آنگاه چه میشود؟ اگر موجود حریص ما بچه باشد، دنیای یک نوزاد و کودک سهساله کوچک است و بهسادگی با عشق والدین پر میشود. خواستهها کوچک و موجود کودک ما دوستداشتنی و شیرین، پسنیازش به عشق بهسادگی پُر میشود.
اما دنیای یک فرد 30 ساله و گشنه، آنقدر بزرگ است که کی میتواند آن را پُر کند؟ نوزاد را شیر پستان و آغوش گرم مادر پر میکند، اما مرد و زن سیساله گرسنه را چه کنیم؟
برگرفته از سایت دکتر نیما قربانی
![]()
به گزارش "ورزش سه" و به نقل از فارس، فیفا امروز دوپینگ عبدالزهرا را مورد تایید قرار داد و با ارسال نامه ای به سازمان لیگ تصریح کرد که این بازیکن دوپینگی است و حق شرکت در مسابقات را به دلیل محرومیت ندارد.
تیم ملی ایران روز گذشته مقابل عراق در ضربات پنالتی باخت در حالی که از این بازیکن دوپینگی در ترکیب خود استفاده کرده بود بنابراین احتمال دارد که نتیجه بازی به سود ایران تغییر کند.
قسمتی از پیام به مناسبت قبول قطعنامه