ازکسانی که از من مـــــــــــتنفرند سپاسگزارم چون، آن ها مرا قوی تر می کنند.
از کسانی که مرا دوســـــــــــــــــــــت دارند ممنونم چون، آنان قلب مرا بزرگتر می کنند
ازکسانیکه مرا ترک میکنند متشـــــــــــــکرم چون، آنان بمن می آموزند که هیچ چیز تا ابد ماندنی نیست
از کسانی که با من مـــــیمانند سپاسگزارم چون، آنان بمن معنای دوست واقعی را نشان می دهند.
خواستم بگویم کیستم،دیدم نگفتن بهتر است،چه سود؟آنکس که با من نمی ماند همان بهتر که نشناسد مرا و آنکس که می ماند خود خواهد شناخت.
باشد تا روزی بیش از این ها بدانیم، بیش از این ها بنویسیم و چیزهایی بخوانیم و بنویسیم که از خواندن و نوشتن آنها،این احساس در ما بیدار شود که "انسان تر شده ایم.!!"
بد خلقم و بد عهد،زبان بازم و مغرور پشت سر من حرف زیاد است،مگر نه؟
گاهی باید ساکت شوید غرورتان را ببلعید و بپذیرید که اشتباه کرده اید این تسلیم شدن نیست، یعنی بزرگ شدن!
معذرت خواهی همیشه بدین معنا نیست که تو اشتباه کردی و حق با دیگریست..! معذرت خواهی یعنی: اون رابطه بیشتر از غرورت برات ارزش داره....
دل از اعماق دریای صدفهای تهی بردار
همینجا در کویر خویش مروارید پیدا کن
چه شوری بهتر از برخورد برق چشمها باهم
نگاهش را تماشا کن، اگر فهمید حاشا کن
من از مرگی سخن گفتم که پیش از مرگ میآید
به «آه عشق» کاری برتر از اعجاز عیسا کن
خطر کن! زندگی بی او چه فرقی میکند با مرگ
به اسم صبر، کم با زندگی امروز و فردا کن
شاعر : فاضل نظری
خاطراتت را بیاور تا بگویم کیستم !
سیلی هم صحبتی از موج خوردن سخت نیست
صخره ام ! هر قدر بی مهری کنی می ایستم.
تا نگویی اشک های شمع از بی طاقتی است
در خودم آتش به پا کردم ولی نگریستم.
چون شکست آینه ، حیرت صد برابر می شود
بی سبب خود را شکستم تا ببینم کیستم.
زندگی در برزخ وصل و جدایی ساده نیست.
کاش قدری پیش از این یا بعد از آن می زیستم.
دست مرا بگیر که آب از سرم گذشت
مانند مرده ای متحرک شدم، بیا
بی تو تمام زندگی ام در عدم گذشت
می خواستم که وقف تو باشم تمام عمر
دنیا خلاف آنچه که می خواستم گذشت
دنیا که هیچ، جرعه آبی که خورده ام
از راه حلق تشنه من، مثل سم گذشت
بعد از تو هیچ رنگ تغزل ندیده ایم
از خیر شعر گفتن، حتی قلم گذشت
تا کی غروب جمعه ببینم که مادرم
یک گوشه بغض کرده که این جمعه هم گذشت
مولا شمار درد دلم بی نهایت است
تعداد درد من به خدا از رقم گذشت
حالا برای لحظه ای آرام می شوم
ساعات خوب زندگی ام در حرم گذشت
شاعر:سید حمید رضا برقعی

ریتیک در طول چهارده سال حضور در عرصه بازیگری 28 بار موفق به دریافت جایزه بهترین بازیگر و 21 بار هم نامزد دریافت این جایزه از سوی جشنواره های مختلف سینمایی شده است اما تعداد واقعی بسیار بیش از این است ، به تعداد طرفداران میلیونی اش در هند و سراسر جهان .. تعجب نکنید .. انها گوشه ای از قلب خود را به او تقدیم کرده اند.
فیلمشناسی :
توضیح : فیلمهای ستاره دار فیلمهایی است که ریتیک در اونها به عنوان نقش مکمل و یا افتخاری حضور داشته است .
Actor ( 24 )
Mohenjo Daro(2016)
Bang Bang(2014/I)Rajveer
Krrish 3(2013)Krishna
Mehra / Krrish / Rohit Mehra
Agneepath(2012)Vijay Dinanath Chauhan
Don 2(2011)Don – Special Appearance*
Zindagi Na Milegi Dobara(2011)Arjun Saluja
Guzaarish(2010)Ethan Mascarenhas
Kites(2010/I)Jay Ray
Luck by Chance(2009)Zaffar Khan*
Jodhaa Akbar(2008)Jalaluddin Mohammad Akbar
I See You(2006)Whistling man on street*
Dhoom:2(2006)Aryan Singh / Mr. A
Krrish(2006)Krishna Mehra / Krrish / Rohit Mehra
Lakshya(2004)Karan Shergill
Koi… Mil Gaya(2003)Rohit Mehra
Main Prem Ki Diwani Hoon(2003)Prem Kishen Mathur
Mujhse Dosti Karoge!(2002)Raj Khanna
Na Tum Jaano Na Hum(2002)Rahul Sharma
Aap Mujhe Achche Lagne Lage(2002)Rohit
Kabhi Khushi Kabhie Gham…(2001)Rohan Raichand*
Yaadein…(2001)Ronit Malhotra
Mission Kashmir(2000)Altaaf Khan
Fiza(2000)Amaan Ikramullah
Kaho Naa… Pyaar Hai(2000)Rohit